“Κατάγομαι από οδοφράγματα και εμπρησμούς. Από πάθη και λάθη. Κατάγομαι από φόβους και ξόρκια. Κατάγομαι από πλήθη και μοναξιά. Κατάγομαι απ’ την άκρη ενός κάστρου, και απ’ τη μέση ενός άλλου. Κατάγομαι από καλοκαιρινές ταράτσες. Κατάγομαι απ’ τις άκρες λιμανιών κι απ’ το βαθύ μπλε της Καλντέρας. Κατάγομαι από άδειους σταθμούς τραίνων. Κατάγομαι απ’ τα “όχι” μου – και τα “όχι” άλλων. Κατάγομαι από μαχαιριές. Κατάγομαι από φιλιά…”

Sarajevo | Τεύχος 57