Antonis-Vardis

Ο Αντώνης Βαρδής μου χάρισε μια από τις πιο ξεχωριστές μου αναμνήσεις όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με το ραδιόφωνο. Θυμάμαι ακόμη την απλότητα του, την ευγένεια του και την τρυφερότητα του, κι ας ήμουν τότε μόνο ένα παιδί που ξεκινούσε. Ένιωσα με πόση ειλικρίνεια με καταευχαρίστησε που πήγα να τον βρω εκείνο το μεσημέρι στα γραφεία της Warner για να κάνουμε μια συνέντευξη, ενώ στην πραγματικότητα όλα τα ευχαριστώ τα χρώσταγα εγώ σε εκείνον. Μετά η μελωδία αυτού του κομματιού έγινε το μουσικό μοτίβο στο Φιλαράκι για 2 δεκαετίες, καμιά άλλη μελωδία δεν μπόρεσε ποτέ να δώσει καλύτερα το στίγμα αυτής της εκπομπής. Ένας πραγματικός άνθρωπος, ζεστός, ευαίσθητος, εύθραυστος και δυνατός μαζί, το άκουγες στην φωνή του, το έβλεπες στα μάτια του που σου δίνανε τόσα χωρίς να σου χρωστούν. Γι’ αυτό είναι από τις λίγες φορές που πραγματικά νιώθω σαν να χάνω έναν αληθινό φίλο. Το είδος του φίλου που αναζητάς να ανοίξεις την καρδιά σου όταν τα πράγματα είναι δύσκολα. Και ξέρω πως πολλοί θα αναζητάμε αυτή την αίσθηση μέσα στα τραγούδια του για πολλά χρόνια. Αντώνη Βαρδή των αληθινών τραγουδιών, Αντώνη της διπλανής πόρτας, σ’ ευχαριστούμε για την ποιότητα σου σε όλα και για την καρδούλα σου. Αθάνατος, αξέχαστος, αληθινός, αγαπημένος.

play

/* Blog read more button text */