Στίχοι & Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης  | play

Stamatis_Kraounakis

Μοναδική πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια
είχαμε μια μπιγκόνια στην σκάλα αριστερά
Βγαίνει χωρίς πυξίδα ο έρωτας για ψώνια
ψωμί κι εφημερίδα, τα ρέστα στη χαρά

Γύρισα από ένα μέτωπο
που όσοι σκοτώνουνε φτιάχνουν τον χάρτη
Αίσθημα βαρύ αντιμέτωπο
με όσα πληγώνουνε καρδιά και μάτι

Γύρισα κι έχω ένα αδιάφορο
φιλί παράφορο, Αύγουστο μήνα
Το ‘σωσα κι εκεί κρατήθηκα
κι έτσι αναστήθηκα, γεια σου Αθήνα

Κρίμα τόσος θυμός, διαγράφουμε φίλους
σέλφι με σκύλους, πολύς καπνός
Φεύγει, γλυστράει ο καιρός
κράτα με τώρα, πέρασε η ώρα, στάχτη ο καημός

Μοναδική πατρίδα ένα παλιό παιχνίδι
εσύ κι εγώ ταξίδι στα ήσυχα νερά
Να βρει κι η καταιγίδα εμένα για αντικλείδι
στο σπίτι που ποθούσες να ζήσεις μια φορά

Γύρισα κι έχω ένα αδιάφορο
φιλί παράφορο για μια Δευτέρα
Το ‘σωζα κι εκεί κρατήθηκα
κι έτσι γεννήθηκα σαν καλησπέρα