Ζήσαμε ένα μαγικό βράδυ με τον Σταμάτη Κραουνάκη στο Union Chapel του Λονδίνου, σε μια από τις καλύτερες ελληνικές παραστάσεις που παίξανε ποτέ σε αυτή την πόλη. Το Όλοι Ένα Φίλα Με ήταν γεμάτο με τα πιο αγαπημένα του κομμάτια που περιγράφουν την μεγάλη του πορεία, έφερε κείμενα που είπανε πολλά, έφερε τον Σταμάτη στα καλύτερα του και την Σπείρα σε μια από τις πιο ώριμες και δυνατές της στιγμές. Ξεχείλισε φως η σκηνή και ζεστασιά η εκκλησία που ήταν ο πλέον φυσικός και κατάλληλος χώρος για αυτή την παράσταση. Ο Σταμάτης απολύτως στο στοιχείο του, τυλιγμένος με τα τραγούδια μιας ζωής, πιο λαμπερός από τον προβολέα που τον ακολουθούσε, αισιόδοξος, καυστικός όπως πάντα, ονειροπόλος, με το χιούμορ του, με την βλέψη του στα πράγματα την μοναδική και με τον μαγικό του τρόπο να αγγίζει όποιον θεατή βρεθεί μπροστά του. Με την μουσική και το θέατρο να αναβλύζει από μέσα του, με τους φίλους του στο κοινό να ζούνε μαζί του την κάθε στιγμή. Τα παιδιά της Σπείρας ένα κι ένα, φωνές διαλεγμένες προσεκτικά και ιδανικά επιλεγμένες για τα τραγούδια, εκπληκτική θεατρική παρουσία και με τρομερή χημεία μεταξύ τους. Ήθελα πολύ να καταλάβουν οι άνθρωποι που δεν τους ξέρουν πόσο σημαντική είναι αυτή η ομάδα με την οποία ο Σταμάτης παράγει έργο εδώ και 17 χρόνια και αυτή η παράσταση ήταν η πιο ιδανική ευκαιρία. Κοίταζα στα κρυφά τα πρόσωπα των ανθρώπων γύρω και είχαν όλοι τους μια έκφραση που σπάνια βλέπεις σε συναυλίες, σαν κάτι να τους είχε συνεπάρει και αγγίξει βαθιά και προσωπικά, απόλυτα προσυλωμένοι σε αυτό που έβλεπαν, να σιγοντάρουν τα τραγούδια με συγκίνηση και προσοχή. Άκουσα κόσμο να γελάει με την καρδιά του στις εύθυμες στιγμές και είδα μάτια να γυαλίζουν στα πιο αιχμηρά τραγούδια που αγαπήσαμε. Και πως να μην συγκινηθούνε οι καρδιές με το Αυτή η νύχτα μένει, με το Ανθρώπων Έργα, με το Όταν έχω εσένα, το Φίλα Με, με τόσα πολλά από αυτή την παράσταση και κυρίως με αυτό το τεράστιο κεφάλαιο για την ελληνική μουσική που λέγεται Σταμάτης Κραουνάκης εκεί μαζί μας, σαν για τον καθένα από μας μόνο, σαν μια στιγμή να πει κανείς τα ευχαριστώ του και να την φυλάξει.

Κι εκεί στο τέλος, όπως σβήνανε οι τελευταίες νότες στα ηχεία, θυμήθηκα την ερώτηση που του έκανα στην συνέντευξη μας, τι προσπαθεί να δώσει με αυτή η παράσταση στον κόσμο. Μου απάντησε “να φύγει με άλλη καρδιά”. Και τότε συνειδητοποίησα πως αυτό ακριβώς ήταν ότι ένιωθα εκείνη την στιγμή. Κράτησε την υπόσχεση του λοιπόν ο μοναδικός Σταμάτης Κραουνάκης και με το παραπάνω. Και μας χάρισε ένα δώρο από τα πιο ακριβά.