Στίχοι & μουσική: Αττίκ

Τον καιρό που μ’ αγαπούσες με ρωτάς ένα πρωί
στην κουβέντα μας επάνω, τ’ είναι άραγε η ζωή
Τότε γύρισα και σού ’πα, γι’ άλλους είναι το κρασί
γι’ άλλους δόξα, γι’ άλλους πλούτη, μα για μένα είσαι εσύ

Τώρα που άλλαξε η καρδιά σου κι έναν άλλο αγαπάς
απορείς μου λεν ακόμη η δική μου πως χτυπά
Μήπως τάχα σαν κι εμένα δεν είν’ άνθρωποι πολλοί
από μέσα πεθαμένοι και απόξω ζωντανοί

/* Blog read more button text */