Category Archives: Δίσκοι

Athena Andreadis‘ new album, Peeling Apples, has just been released. In her second album, Athena collaborates with great artists including Richard Causon (Ryan Adams, Ethan Johns, Rufus Wainwright), Jamie Hartman (Joss Stone), and Tobias Froberg (Ane Brun). The artwork was co-designed with Darren Evans (EMI UK artwork designer for the likes of David Bowie) with the booklet peeled bit like an apple to reveal flowing waves of lyrics…

Athena will launch the new album at a unique concert at the Bush Hall  in London on Tuesday 27 March. She will be joined by the great Roy Martin (drums), Oli Hayhurst (bass), Richard Causon (mandolin, keys, guitars) who co-wrote two songs on Ryan Adam’s “Gold” record, and plays on the incredible Ethan Johns records, and other artists I love like Rufus Wainwright & Kings of Leon, Eric Appapoulay (guitar, percussion, BVs) who produced tracks on Plan B’s “The Defamation of Strickland Banks” record and plays with Cat Stevens (Yusuf).

Described by the British press as “a rare diamond”, “Brave and original. A remarkably fine singer songwriter”, “A cross between Fiona Apple, Kate Bush and Nerina Pallot”, Athena keeps touching people’s hearts with her powerfully emotive voice.

Born in London, Athena is part of London’s melting pot and creative talent, collaborating, recording, performing and writing with international musicians and songwriters. Having received rave reviews by the British press and headlining sold out venues and festivals ranging from the South Bank Centre in London to Glastonbury, Athena is establishing herself firmly in the British music scene. A one hour documentary about her voice & music entitled MyMusic aired on Channel 5 in 2008 and SkyArts in 2009-2010 with Athena being hailed as one of the leading new UK singers and songwriters.

Her first record Breathe With Me also received major publicity in Greece (Sony), while Peeling Apples reached No 12 in the combined charts for several consecutive weeks and was playlisted on 6 major radio stations.

Η «Χρυσαλλίδα» είναι παιδί αυτής της εποχής που εκατοντάδες ερωτηματικά σαν ολογράμματα στριμώχνονται πάνω στα καθημερινά στιγμιότυπα των ανθρώπων. 13 κομμάτια, που από μέσα τους ξεπηδά η αποδοκιμασία της υλιστικής κουλτούρας, η διαμάχη ανάμεσα στην ελευθερία και τη δέσμευση, η αποκέντρωση από την καρδιά και οι ατέλειωτοι διαξιφισμοί για τον παρορμητισμό και την ευθύνη, «Γιατί… σκίζεται η αγάπη τόσο εύκολα σαν ένα χαρτί/καταφθάνουν μπρος στα πόδια μας θριαμβευτικά παγετοί». Η ανατρεπτική συνειδητοποίηση της αγάπης «Ω! άπλετη αγάπη/η σιωπή σου είναι η φωνή μου/λυπάμαι που δεν σ’ ήξερα όταν ζούσα τη ζωή μου…». Στη «Χρυσαλλίδα» ο Κ.Βήτα φαίνεται να επεξεργάζεται βαθύτερα αυτά που για χρόνια τώρα ήταν μέσα του πιο αποσπασματικά, κάνοντας το άλμπουμ αυτό πιο βαθύ και μεστό. Οι ήρωες στα τραγούδια προσπαθούν να ανακαλύψουν τη βαθιά αλήθεια πίσω από τις σχέσεις, να προλάβουν αυτή τη ζωή που τρέχει, ανατρέποντας τα στερεότυπα για να φτάσουν σε αυτό που νιώθουν πως είναι η αλήθεια, ή κοιτάζοντας μέσα τους για να επεξεργαστούν τη μεταμόρφωση που έχει συμβεί «Οι λέξεις αν δεν γίνουν πράξη/άλλο ένα κενό μέσα στη ζωή θα αφήσεις/κι ακόμα έχω ένα λεπτό/πριν αυτός ο ήλιος δύσει/άλλη μια ρόδα να κυλήσει…».

H «Χρυσαλλίδα» σίγουρα θα αποτελέσει έκπληξη για όσους έχουν συνδυάσει τη σύγχρονη ποιητική ματιά του Κ.Βήτα με μελαγχολικά, low tempo ηχοτοπία. Οι αληθινοί, φωτογραφικά λεπτομερείς και, συχνά, σκληροί στίχοι αυτή τη φορά ισορροπούν αριστοτεχνικά πάνω σε ηλεκτρονικούς ποπ καμβάδες, με άφθονα στοιχεία disco και funk, που συχνά φέρνουν στο μυαλό glam των 70s. Ταυτόχρονα το υλικό της «Χρυσαλλίδας» είναι ευαίσθητο και εύθραυστο, όπως κάθε τι που μόλις γεννιέται και χρειάζεται αλήθεια και αγάπη για να μεγαλώσει. Αυτά είναι και τα δώρα αυτού του δίσκου: αγάπη, ειλικρίνεια, ωριμότητα, μια νέα αρχή.

Τα εσωτερικά μας κενά, η έλλειψη και η ανάγκη για ουσιαστική αγάπη, η αιτία που προκάλεσε αυτή τη λυπημένη εποχή είναι ερωτήματα που διατρέχουν το album και προσπάθησα να τα ντύσω με τα πιο ποπ χρώματα που βρήκα ώστε να κρατήσω μια ισορροπία. H «Χρυσαλλίδα» μοιάζει με αυτή την εποχή που γεννιέται, μια εποχή που κανείς δεν γνωρίζει τι μορφή θα έχει, μια εποχή που μας αναγκάζει να επαναπροσδιοριστούμε, νιώθοντας σαν το κουκούλι μιας νέας πεταλούδας που γεννιέται μέσα μας. Ήθελα να δώσω λίγο κουράγιο και δύναμη στον εαυτό μου και στους γύρω μου. Έτσι ανακύκλωσα κατά κάποιο τρόπο τα κλισέ, τα αναποδογύρισα, μεταφράζοντάς τα στη γλώσσα της μουσικής. K.Βήτα.

Η «Χρυσαλλίδα» είναι το έβδομο προσωπικό album του Κ.Βήτα και κυκλοφορεί αυτή την άνοιξη σε βινύλιο και CD από την Inner Ear, στο label του Εξώστη. Δεκατρία κομμάτια που έγραψε την περίοδο 2010-2012 και ηχογράφησε τον χειμώνα που μας πέρασε. Το πρώτο κομμάτι που γράφτηκε από αυτό τον κύκλο ήταν η «Χρυσαλλίδα», που έδωσε και τον γενικό τίτλο στο album. Ακούστε το ομώνυμο single “Χρυσαλλίδα” εδώ. Δείτε το Video Clip εδώ.

Official Site  | Facebook | MySpace

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ
ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ

Στίχοι : Μάνος Ελευθερίου, Λίνα Νικολακοπούλου, Λάκης Λαζόπουλος, Σταμάτης Κραουνάκης και ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά.

Η ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ παρουσιάζει με μεγάλη χαρά μια μεγάλη συνεργασία. Για πρώτη φορά ο Δημήτρης Μητροπάνος τραγουδάει Σταμάτη Κραουνάκη. Η δισκογραφική έκδοση με τίτλο «Εδώ είμαστε» ολοκληρώθηκε πριν λίγες μέρες, χαρίζοντας στους δημιουργούς και στον ερμηνευτή αξέχαστες ώρες συνεργασίας έμπνευσης και συγκίνησης. Η συνάντηση τους ξεκίνησε πριν ένα χρόνο. Συγκυριακά; Καρμικά; Πάντως χωρίς βαρύγδουπους προγραμματισμούς και επιχειρηματικά πλάνα. Ο Δημήτρης Μητροπάνος είχε την επιθυμία για μια ολοκληρωμένη δουλειά με τον Σταμάτη Κραουνάκη έτσι όπως συνέβαινε στο παρελθόν, που συνθέτες και στιχουργοί συνυπήρχαν στη ζωή και την τέχνη και πρότειναν μουσικά έργα που έμελλε να γίνουν διαχρονικά. Ο Σταμάτης Κραουνάκης την ίδια χρονική στιγμή προσέγγισε τον Δημήτρη Μητροπάνο, έχοντας νιώσει τη μεγαλοσύνη και την προσωπικότητα του, δύο χρόνια νωρίτερα, όταν για πρώτη φορά του έγραψε ένα τραγούδι.

Οι δύο καλλιτέχνες αντάμωσαν για κουβέντα απροσδιόριστη και απόλυτα ελεύθερη, έτσι όπως παλαιότερα ξεκινούσαν να γράφονται οι μεγάλες μουσικές σελίδες, οι κύκλοι τραγουδιών που ήταν αποστάγματα ψυχής. Δεν υπήρχαν χρονικοί περιορισμοί και παρεμβάσεις δεν υπήρχαν προδιαγραφές και οδηγίες, μόνο εκτίμηση και βύθισμα στις νότες και τα λόγια. Και το μουσικό ταξίδι άρχισε να αποκτά φως, κάθε τραγούδι και ένα αποτύπωμα ζωής, μια σκηνή του δρόμου, μια σκοτεινή σκέψη, και μετά η φωνή του Μητροπάνου στο στούντιο να τους παρασύρει όλους. Στη παρέα δεν άργησε να προστεθεί ο απόλυτος εκφραστής της γλώσσας του αισθήματος, ο Μάνος Ελευθερίου και η Λίνα Νικολακοπούλου, η πιο ευαίσθητη πένα του σύγχρονου λυρικού λόγου και να προσφέρουν τα δικά τους δώρα.

Το τραγούδι του Λάκη Λαζόπουλου έχει το δικό του θεατρικό ιστορικό. Είχε ακουστεί από τον ίδιο τον Λάκη στην παράσταση «Ο Βιοπαλαιστής στη στέγη». Η ερμηνεία του Δημήτρη Μητροπάνου ήταν για όλους μία έκπληξη. Τέλος ο Σταμάτης ήθελε πολύ να μελοποιήσει το ποίημα του Κωστή Παλαμά «Το Ταξίδι» και να το ερμηνεύσει ο Δημήτρης Μητροπάνος. Ο τίτλος του δίσκου ήταν μια αυθόρμητη δήλωση, στο φινάλε των ηχογραφήσεων. Μετά από πολλά ξενύχτια, 14 τραγούδια, πολλές εκμυστηρεύσεις, ατέλειωτα γέλια έπεσε και η δήλωση των δύο :

ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ
Παλεύουμε όπως όλοι, κλαίμε, αγαπάμε, διαφωνούμε, σκεπτόμαστε, ελπίζουμε…

Η τέχνη όταν γεννά σε δύσκολες περιστάσεις, αφήνει πάντα αριστουργήματα, αρκεί οι καλλιτέχνες να είναι συντονισμένοι με τα σημεία των καιρών, να μπορούν να οραματιστούν και να υποσχεθούν νέους δρόμους, να κινητοποιήσουν συναισθήματα, να απελευθερώσουν τις κρυμμένες δυνάμεις και να εξαλείψουν τους ανθρώπινους φόβους. Και όπως λέει ο στίχος της Λίνας … «το ταξίδι από μέσα αρχινά» Και μόνο έτσι εκφράζει αλήθειες, ενώνεται με την ανθρώπινη κάθε φορά κραυγή, μεταφέρει μέσα από τη μελωδία και το λόγο όλη την περιπέτεια της ζωής στη συγκεκριμένη κάθε φορά χρονική φάση.

Μια άνοιξη ένα καλοκαίρι
ένα φθινόπωρο ένας χειμώνας
Και πάλι μια άνοιξη
Τραγούδια στην Ελλάδα του τώρα
Που την ξέρουμε
Που μας ξέρει
Ό,τι κατέγραψε η ψυχή κι ο καιρός
Συμπράξαμε γι αυτό
Πιστοί στις Αρχές του Τραγουδιού
ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ-συμφωνήσαμε!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ – ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ

Ο ελάχιστος εαυτός, ο τρελός χορευτής, η κιβωτός των κινήσεων, ο ιχνηλάτης του Βέγα. Το πιο ανυπάκουο απ’ τα δύο φαντάσματα∙ εκείνο που είναι του Εγώ το ωμέγα. Είδε την πρώτη ημέρα που χάραξε -απ’ όπου ξεκίνησαν τα μυστήρια όλα- γι’ αυτό έχει γίνει βέβηλος κι άναρθρος κι αέρας αγιάτρευτος που κουνάει τα δόντια.

Όταν φοβάται τα μαλλιά του αλλάζουνε και γίνονται τένοντες ζώου κυνηγημένου, βελόνες στο δάσος με τ’ απόδημα πεύκα ή ακόμα και σώματα στις ράγες του τρένου. Κι ενώ μπορεί ν’ αναγνωρίσει σπαράγματα δε λέει να ξεχωρίσει τη φρίκη απ’ το φιρίκι. Λερώνει με τα πόδια τον ψεύτη ουρανό και κλέβει από την κόλαση ότι του ανήκει.

Ο ελάχιστος, λέμε, ο νοσταλγός της αρχής, που το άσπρο στο μάτι του έχει γεμίσει με βρύα, ο ξενιστής των ονείρων που αλλοιώνει τα σχήματα κι αναγκάζει το χώρο να παθαίνει ναυτία. Ο μονοσάνδαλος είλωτας, το άξαφνο ράγισμα, η πόλη, όπου τα κτίρια δεν έχουνε πόρτα, η ένρινη φάλαινα, το κήτος του Ιωνά, το άγριο κόχλασμα που ετοιμάζει τα χόρτα.

Αυτός ο ελάχιστος, αυτός ο εαυτός, ίδιος με θόρυβο ψυγείου σ’ άδειο σπίτι, που δένει αρμονικά με τον άλλον, του σύμπαντος, και υφαίνουν τον τρόμο και μετά την πίστη. Παγώνει τον χρόνο, παγώνει το αίμα, δεν εξελίσσεται, δεν ερμηνεύει. Βουτάει τα δάχτυλα στο μέλι της ζωής κι αυτιστικά-θαρρείς- για πάντα το αναδεύει.

01.02.2011
Inner Ear Records
Θανάσης Παπακωνσταντίνου

H κυκλοφορία του ηχογραφήματος της Λένας Πλάτωνος με μελοποιημένα ποιήματα του Καβάφη και τον Γιάννη Παλαμίδα στην ερμηνεία.

Το Λένα ΠλάτωνοςΚΑΒΑΦΗΣ13Τραγούδια θα κυκλοφορήσει, άνευ απροόπτου, στις 10 Δεκεμβρίου και θα παρουσιαστεί στο Παλλάς στις 10 & 11 Δεκεμβρίου με τίτλο “Κ.Κ”, υπό τη σκηνοθετική επιμέλεια του Δημήτρη Παπαϊωάννου.

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΔΙΠΛΑ

ΝΑΤΑΣΣΑ ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ – ΘΕΜΗΣ ΚΑΡΑΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ

Η Νατάσσα Μποφίλιου και οι δύο μόνιμοι – τα τελευταία χρόνια – συνεργάτες της, ο Θέμης Καραμουρατίδης που υπογράφει τη μουσική και ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος που υπογράφει τους στίχους,  παρουσιάζουν τη νέα τους δουλειά «Εισιτήρια διπλά» που κυκλοφορεί από τη Lyra.

Οι ίδιοι, εκτός από συνοδοιπόροι στη δημιουργία είναι πάνω απ’ όλα φίλοι, παρέα αδιάσπαστη και δίνουν ένα ξεκάθαρο στίγμα με τα τραγούδια τους ως γνήσιοι εκπρόσωποι της γενιάς τους. Το νέο τους άλμπουμ είναι γι’ αυτούς «ένα ακόμη χρονικό της συνύπαρξής μας –άλλοτε κωδικοποιημένο και άλλοτε δηλωμένο ξεκάθαρα. Οι κουβέντες, οι σιωπές μας, οι νύχτες και οι μέρες μας. Θα ακούσετε αμέτρητα ποτήρια κρασί, τσιγάρα, τηλέφωνα στη μέση της νύχτας, δισταγμούς χρόνων και αποφάσεις της στιγμής, ταξίδια, ταξίδια, ταξίδια…

Ταξίδια με Εισιτήρια Διπλά στη μνήμη. Και οι τρεις με μια φωνή υπογραμμίζουν: Τα «Εισιτήρια Διπλά» είναι ένας δίσκος για τη μνήμη, την πρόσφατη και αυτή που χάνεται στο χρόνο. Έχουμε ένα θέμα οι τρεις μας με τη μνήμη. Κρατάμε ό,τι μπορεί να αποδείξει πως πέρασαν στιγμές από τη ζωή μας που άξιζαν να μείνουν για πάντα. Κι ας μην έμειναν όσο έπρεπε. Κι ας έγιναν καπνός πριν από τη φωτιά. Αυτός ο δίσκος είναι ένας φόρος τιμής στους ανθρώπους της ζωής μας που πέρασαν, στις ταινίες που έμειναν, στα ταξίδια που έγιναν και σ’ εκείνα που προγραμματίζονται και διαρκώς αναβάλλονται. Είναι Οι ομπρέλες του Χερβούργου του Jacques Demy, το Wild is the Wind της Nina Simon, η Σοφία Βέμπο, η πνιγμένη Οφηλία του Gregory Crewdson, η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Ύδρα, το Παρίσι, το Λονδίνο κι όλα όσα αποτελούν την προσωπική μας μυθολογία και την άμυνά μας απέναντι στον κόσμο και το χρόνο.

Όσο για τη Νατάσσα Μποφίλιου, που από την πρώτη της κιόλας εμφάνιση στη δισκογραφία έκανε αίσθηση και συζητήθηκε έντονα, έχει γραφτεί μεταξύ άλλων: «Με φωνητικά και ερμηνευτικά προσόντα αντιστρόφως ανάλογα της ηλικίας της, η Ν.Μ. ανήκει στις τραγουδίστριες της νέας γενιάς, οι οποίες γεννούν μεγάλες προσδοκίες για τη μελλοντική συνεισφορά τους στο ελληνικό τραγούδι». Και η αλήθεια είναι πως κάθε νέο βήμα της συναινεί σε αυτό.

Το «Εισιτήρια διπλά» είναι ένας δίσκος που όλοι βρίσκουμε κάτι από τον εαυτό μας γιατί είναι φτιαγμένος με ουσία, ειλικρίνεια, και αληθινά αισθήματα. Άλλη μια απόδειξη ότι ναι, οι παρέες γράφουν ιστορία!

Η ενορχήστρωση είναι του Θέμη Καραμουρατίδη και η διεύθυνση παραγωγής του Νίκου Γ. Μακράκη.