Category Archives: Αγαπημένα Τραγούδια

Χρόνια σαν τριαντάφυλλα ξερά μες στα βιβλία
τα δένδρα που ήταν άνθρωποι έχουν μαρμαρωθεί
Χιόνι παλιό και μάλαμα, σαν ακριβή φιλία
κορίτσια που γεννήθηκαν κρατώντας το σπαθί

Άρχισες πάλι ανέκδοτα, τα επαρχιακά σου
φόρεσες όλα τα βουνά και τα μεταξωτά
Τη νύχτα που ’χεις μέσα σου τη λες με το όνομά σου
πίνεις το τσάι σου καυτό με δυο ζαχαρωτά

Χρόνια πολλά, απ’το 20, είν’ η λιθογραφία
σερβίρονται τα παγωτά, καφέδες αχνιστοί
Παραθαλάσσιος καφενές σε κάποια επαρχία
εκεί που ζούνε οι άνθρωποι μόνο γονατιστοί

Άρχισες πάλι ανέκδοτα, τα επαρχιακά σου
φόρεσες όλα τα βουνά και τα μεταξωτά
Τη νύχτα που ’χεις μέσα σου, τη λες με το όνομά σου
πίνεις το τσάι σου καυτό με δυο ζαχαρωτά

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Δίσκος: Πόσο Σ’αγαπώ

youtube | spotify

Κι εγώ που νόμιζα πως ζεις στην Αυστραλία
και τόσα χρόνια πως γυρνούσες κάπου εκεί
Από μια σύμπτωση τυχαία και γελοία
σε βρήκα δίπλα στη δική μου φυλακή

Ποτέ δεν είχες ταξιδέψει Αυστραλία
ποτέ δεν ήθελες να φύγεις, τώρα λες
Ήταν το πρόσχημα σε μιαν αντιζηλία
για να κρυφτείς μεσ’ τη σιωπή χωρίς να κλαις

Κι εγώ που νόμιζα πως ήτανε δειλία
για να ξεχάσεις, ίσως και να εργαστείς
Στη μακρινή σε φανταζόμουν Αυστραλία
κι όχι δυο βήματα από μένα, πως θα ζεις

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Δίσκος: Παράξενο Φως

youtube

Μια μικρή χαραμάδα
στης ψυχής μου τη λάβα
ξεχειλίζει κι αρχίζει
να τραγουδάει τ’ αηδονάκι

Μια μικρή χαραμάδα
στης ψυχής μου τη λάβα
ξεχειλίζει κι αρχίζει
να με γνωρίζει η αγάπη

Κι αρχίζει να θεριεύει το μεράκι
Στη μικρή χαραμάδα
είχα δει μια νιφάδα
που’χε γίνει νεράϊδα
στη μικρή χαραμάδα με φως

Το θαύμα του χαδιού
το θαύμα της ψυχής
το θαύμα του φιλιού
το θαύμα της ζωής
στη μικρή χαραμάδα με φως

Να η πόρτα ανοίγει
και ο ήλιος τυλίγει
τις μικρές μου φοβίες
που μου φαντάζαν αγίες

Τις ντροπές μου ξεπλένει
και το φως ξαναμπαίνει
τη ψυχή μου βαπτίζει
και ο χορός πάλι αρχίζει

Ο έρωτας κι ο θάνατος πονάει
το μυαλό σταματάει
κι όλα γίνονται ένα
και αλήθεια και ψέμα
στη μικρή χαραμάδα με φως

Στίχοι & Μουσική: Ελένη Βιτάλη
Δίσκος: Live και στο Studio

youtube | spotify

Τα σπίτια φυτρώνουν κι αυτά
σαν τα λουλούδια
Μαραίνονται κι αυτά με τα χρόνια,
σαν τα λουλούδια

Άμα παίζαμε το video της ζωής μας γρήγορα,
θα μέναμε εκστατικοί

Μπαίνεις για πρώτη φορά στο σπίτι σου αγκαλιά
στα χέρια, μόλις γεννιέσαι
Βγαίνεις μετά, αγκαλιά
στα χέρια ή με το καρότσι

Μετά με τα παπούτσια σου τα πρώτα
Μετά με ένα παιχνίδι στο χέρι κι ένα σκούφο μέχρι τα μάτια
Και το άλλο χέρι στο χέρι των γονιών

Μετά κρατάς μια σάκα
Μετά μόνο τα κλειδιά κι ένα πουλόβερ
«Που ήσουνα τόσες ώρες»;
«Άσε με μάνα!»

Και από εκεί και μετά όλο και κάτι κρατάς
Την πρώτη σου βαλίτσα για την εκδρομή
Τον πρώτο σου έρωτα, τον φέρνεις σπίτι όταν λείπουν οι δικοί σου

Μετά κρατάς το παιδί σου,
εσύ και το φέρνεις
Μετά κρατά τους δικούς σου, που μεγάλωσαν
και τους πας όπου θέλουν

Μετά κρατάς το στόμα σου κλειστό και λες λίγα
Μετά κρατάς τα έπιπλα για να περπατήσεις
Όλα από μία πόρτα
Περνάνε, όλα περνάνε
Η ζωή η ίδια είναι ένα πέρασμα
Περνάς καλά; Να περάσεις καλά!

Περαστικά, περαστικός
Περαστικός ήμουν
Έτσι έπρεπε να λέει ο έρωτας όταν έρχεται
και σε βρίσκει απροειδοποίητα
Kι εμείς του λέμε, περάστε…

Ποίηση της Λίνας Νικολακοπούλου
Δίσκος: Προσοχή Τρίφωνο

youtube | spotify

Με τσιγάρα βαριά
και φτερό την καρδιά
πάντα φεύγω
Σα μεγάλο παιδί
που τα πάντα έχει δει
λες κι είναι έργο

Με αλλαγμένη φωνή
μη ντραπώ και φανεί
ψιθυρίζω
Και φυσώ τον καπνό
με μια δόση θυμό
που ποτέ, μα ποτέ
δεν τελειώνω ό,τι αρχίζω

Κι είναι οι δρόμοι υγροί
τι κατάλαβαν
τι από μένα
Λες και τα μυστικά
τα κρατούσα κρυφά
για να μείνουν κρυμμένα

Με τσιγάρα βαριά
μια βουτιά στα βαθιά
κι επιπλέω
Κι ας μην είναι σωστό
πάντα ό,τι σκεφτώ
θα το λέω

Με αλλαγμένη φωνή
τεντωμένο σκοινί
να βαδίσω
Και τραβώ τον καπνό
με μια δόση θυμό
που ποτέ δε μπορώ
όσα θέλω να αρχίσω

Κι είναι οι δρόμοι υγροί
τι κατάλαβαν
τι από μένα
Λες και τα μυστικά
τα κρατούσα κρυφά
για να μείνουν κρυμμένα

Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης
Δίσκος: Τρία Μυστικά

youtube

Όσο και να γειάνει μια ψυχή
πάντα η καρδιά θα αιμορραγεί
Μην παραπονιέσαι μάτια μου
και σκορπίσουν τα κομμάτια μου

Έκανα στ’αστέρι μιαν ευχή
και στην Παναγιά μια προσευχή
Ταίρι μου να γίνεις μάτια μου
για να δέσουν τα κομμάτια μου

Σύννεφα κι οι δυο στον ουρανό
πάμε για ταξίδι μακρινό
Ταίρι μου θα γίνεις μάτια μου
και θα δέσουν τα κομμάτια μου

Στίχοι: Κώστας Φέρρης
Μουσική: Θέσια Παναγιώτου
Δίσκος: Ρεμπέτικο Μυστήριο

youtube