Category Archives: Δήμητρα Γαλάνη

Εμένα με συμφέρει να βγαίνει το φεγγάρι
και το προφίλ του ανθρώπου να υποφέρει
στα πούπουλα της χήνας που πήρε μαξιλάρι
Μα πάλι, πού να κοιμηθεί
που δεν μπορεί, δε ξέρει

Εμένα με συμφέρει δωμάτια που κοιτάνε
τον Αύγουστο στου ακάλυπτου τα μέρη
Να γδύνονται οι γυναίκες κι ας μη τους αγαπάνε
τους άντρες που ‘χουν απλωθεί στου κρεβατιού το χέρι

Εμένα με συμφέρει να παίρνει η φύση εκδίκηση
για της ψυχής τη μαύρη, την άσκοπη διοίκηση
Να ζούμε για να ζούμε δεν βλέπω την ουσία
Γιατί δεν είναι ευ ζην αυτό,
αυτό είναι ευθανασία…

Τηλεφωνείς και σου ‘ρχεται το γεύμα
Στο πλάνο η Χιροσίμα με τ’ άσπρο μανιτάρι
Και γλώσσα φρέσκια, ελληνική
χωρίς ούτε ένα πνεύμα

Εμένα με συμφέρει τριήμερα που πάμε
με πράγματα και βάρκες φορτωμένοι
που μια κομμένη ρίζα ανήμποροι κρατάμε
Παιδιά, χορέψτε την Ιτιά με την καρδιά καμένη

Εμένα με συμφέρει να παίρνει η φύση εκδίκηση
για της ψυχής τη μαύρη, την άσκοπη διοίκηση
Να ζούμε για να ζούμε δεν βλέπω την ουσία
Γιατί δεν είναι ευ ζην αυτό
αυτό είναι ευθανασία…

Εμένα με συμφέρει που νιώθουμε όλοι κάτι
τις Κυριακές μετά το μεσημέρι
που μένεις στο τραπέζι και παίζεις με τ’ αλάτι
μα κάποια γεύση έχει χαθεί
Κι ο άνθρωπος το ξέρει…

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη
Δίσκος: Ανάσα Η Τέχνη Της Καρδιάς

youtube

Πούλησέ με πάλι κάποτε σε πούλησα κι εγώ
σε πούλησα γυρνώντας το κεφάλι
Όπως τόσοι άλλοι στο παιχνίδι παίζουμε καιρό
ο ένας μας να θέλει και ο άλλος ν΄αμφιβάλλει

Πάνω στην αδύναμη στιγμή την αγάπη πούλα
πούλα με και πάλι εν ψυχρώ για μια δραχμούλα
και χαλάλι πούλησέ με πάλι
κι όταν δεις να φεύγω έλα πες μου σ΄αγαπώ

Γίναμε μεγάλοι σ΄ένα κόσμο τόσο σιωπηλό
σκληρύναν οι καρδιές μας σαν ατσάλι
κι όταν ξεπροβάλλει μια ελπίδα που ΄χουμε κι οι δυο
στο στόμα φίλησέ με κι έλα πούλα με και πάλι

Πάνω στην αδύναμη στιγμή την αγάπη πούλα
πούλα με και πάλι εν ψυχρώ για μια δραχμούλα
και χαλάλι πούλησέ με πάλι
κι όταν δεις να φεύγω έλα πες μου σ΄αγαπώ

Στίχοι: Μυρτώ Κοντοβά
Μουσική: Κώστας Μπαλταζάνης
Δίσκος: Ντάμα Κούπα

youtube | spotify

Ο κήπος ήτανε μοκέτα
στου πέμπτου ορόφου το δυάρι, χειμώνας
και φύσαγ’ ένας άνεμος να πάρει
σεντόνια, μαξιλάρια και πακέτα – χειμώνας…

Στου πέμπτου ορόφου τον παράλληλο 
το έργο που θα δείτε ειν’ ακατάλληλο
κι απόψε…

Η γάτα αποκοιμήθηκε
κουλουριασμένη στη σιωπή της γυρνάω
ξυπόλητη πηγαίνω στο κρεβάτι
αθόρυβη ζωή κι οφθαλμαπάτη περνάω…

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

youtube

Η Αργυρώ Καπαρού, μια από τις πιο αξιόλογες νεότερες φωνές, σε μια ξεχωριστή ερμηνεία ενός από τα πρώτα τραγούδια τουΣταμάτη Κραουνάκη και της Λίνας Νικολακοπούλου. Ένα από τα πολλά πρωτόλεια που παραμένουν σταθερά αγαπημένα. Απόσπασμα από τις συμπράξεις της Σπείρας Σπείρας.