Γράφω ένα γράμμα σε μένα
όχι πως δεν έχω άλλον
όμως σε μένα χρωστάω
κάποιες κουβέντες να πω
Πως όλα αυτά που έχω ζήσει
αν ήξερα ν’ αγαπάω
θα είχα μάθει να σπάω
κάθε στιγμής το κενό
Γιατί η αγάπη εαυτέ μου
δεν είναι κάτι μεγάλο
που το χαρίζεις στον άλλον
και ξεμπερδεύεις μ’αυτό
Είναι μικρά μονοπάτια
μεσ’ στη ζωή σου μπλεγμένα
Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Ελένη Τσαλιγοπούλου
Δίσκος: Ταρίρα
Ό,τι από σένα τώρα έχει μείνει
σε μια φωτογραφία της στιγμής
Είναι αυτό που δεν τολμούν τα χείλη
σ’ εκείνο το τοπίο της βροχής
Όλα μου λεν πως έχεις κιόλας φύγει
κι ας λάμπει η ξενοιασιά της εκδρομής
Εσύ όπου να πας, σ’ όποιο ταξίδι,
σε λάθος στάση θα κατεβείς
Χρόνια μετά και κάτω απ’ τη μαρκίζα
σε βρήκα που ‘ρθες για να μη βραχείς
Ίδια η βροχή τα μάτια σου τα γκρίζα
μα τίποτα, όπως πάντα, δε θα πεις
Μονάχα εγώ ρωτώ χωρίς ελπίδα
πού μένεις, πού κοιμάσαι και πώς ζεις
Κι εσύ που ξέρεις όσα η καταιγίδα
δεν έχεις κάτι για να μου πεις…
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Δίσκος: Χρώμα
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού
Στο iPod
