Μουσική

Τα τραγούδια που μείναν

Κώστας Χατζής & Μαρινέλλα | Πάρε ένα κοχύλι απ’ το Αιγαίο

Στίχοι: Ξενοφώντας Φιλέρης | Μουσική: Κώστας Χατζής

Άννα δώσ’ μου για να σε θυμάμαι
το μικρό χτενάκι που κρατάς
Μπήκε ο Σεπτέμβρης και φοβάμαι
τ’ όνειρο πως τέλειωσε για μας

Πάρε ένα κοχύλι απ’ το Αιγαίο
να ‘χεις στο ταξίδι συντροφιά
Κι από το φιλί το τελευταίο
κράτησε στα χείλη τη δροσιά

Η καρδιά μου φύλλο-φύλλο
ματωμένη τριανταφυλλιά
Στο Αιγαίο και στον ήλιο
Θεέ μου πόση νοιώθω μοναξιά

Άσε την αλμύρα από το αλάτι
κάτω από τα μάτια της σιωπής
Πάρε της φυγής το μονοπάτι
τέτοιαν ώρα τίποτα μην πεις

Μόνο “θα ξανάρθω” να μου τάξεις
όταν το μαντήλι θα χαθεί
Βγες στην κουπαστή να το φωνάξεις
σ’ όλο το Αιγαίο ν’ ακουστεί…

Παντελής Θαλασσινός | Είσαι εδώ μα και πουθενά

Στίχοι: Παντελής Θαλασσινός | Μουσική: Γιάννης Γουδέλης

Έσβησα όλα τα φώτα, διπλοκλείδωσα την πόρτα
πήρα αγκαλιά τη σκοτεινιά
Και κοιμήθηκα μαζί σου με σεντόνι το κορμί σου
είσαι πάλι εδώ μα και πουθενά…

Στα δάχτυλα το χάδι σου έβγαλε νύχια ξένα και με ματώνει
η απουσία σου πονά
Έσβησα όλα τα φώτα, διπλό κλείδωσα την πόρτα
είσαι πάλι εδώ μα και πουθενά…

Ώσπου να δουν τα μάτια μας την άνοιξη ν’ ανθίζει μετά απ’ το χιόνι
η απουσία σου πονά…
Και του φιλιού η ξενιτιά γίνει γλυκό πουλί, γίνει χελιδόνι
η απουσία σου πονά
είσαι εδώ μα πουθενά…

Όταν σβήσουμε τα φώτα και κλειδώσουμε την πόρτα
κι όταν κοιμηθούμε αγκαλιά
Και ανάμεσα μας βρέφος ο έρωτας Θεός σαν νέφος
θα κοιμάται ήσυχα απαλά

Θα κατεβαίνει απ’ το όνειρο σαν από μηχανής και θα μας λυτρώνει
μια παρουσία σαν φωτιά
Όταν σβήσουμε τα φώτα και κλειδώσουμε την πόρτα
κι όταν κοιμηθούμε αγκαλιά…

Ώσπου να δουν τα μάτια μας την άνοιξη ν’ ανθίζει μετά απ’ το χιόνι
η απουσία σου πονά…
Και του φιλιού η ξενιτιά γίνει γλυκό πουλί, γίνει χελιδόνι
η απουσία σου πονά
είσαι εδώ μα πουθενά…

Αρλέτα | Από μέσα πεθαμένος

Στίχοι & μουσική: Αττίκ

Τον καιρό που μ’ αγαπούσες με ρωτάς ένα πρωί
στην κουβέντα μας επάνω, τ’ είναι άραγε η ζωή
Τότε γύρισα και σού ’πα, γι’ άλλους είναι το κρασί
γι’ άλλους δόξα, γι’ άλλους πλούτη, μα για μένα είσαι εσύ

Τώρα που άλλαξε η καρδιά σου κι έναν άλλο αγαπάς
απορείς μου λεν ακόμη η δική μου πως χτυπά
Μήπως τάχα σαν κι εμένα δεν είν’ άνθρωποι πολλοί
από μέσα πεθαμένοι και απόξω ζωντανοί

Δάφνη Λέμπερου | Μ´ ενα παράπονο στο στόμα

Στίχοι & μουσική: Σταύρος Σφυρής

Ήταν εκείνη η στιγμή
σαν μια διάτρητη πληγή
που με κρατάει εδώ ακόμα
μέσα στο μάτι του κυκλώνα

Σαν ποδηλάτης σιωπηλός
ταξίδευα μέσα στο φως
περνούσα την παλιά αγορά
και κελαηδούσαν τα πουλιά

Και τραγουδώ εδώ ακόμα
μέσα στο μάτι του κυκλώνα
μ΄ενα παράπονο στο στόμα
κι ένα γαρύφαλλο στο χώμα

Έχω δυο λόγια να σου πω
γραμμένα σε κοχύλι
ψέμα κι αλήθεια η ζωή
δε κρύβει μες τη λήθη

Εκεί που ζουν οι Κυριακές
και η Ελλάδα τις γιορτές
είναι σε κάποια γειτονιά
που έχουν παράθυρα ανοιχτά

Και τραγουδώ εδώ ακόμα
μέσα στο μάτι του κυκλώνα
μ΄ενα παράπονο στο στόμα
κι ένα γαρύφαλλο στο χώμα

Ελευθερία Αρβανιτάκη | Ερωτικό

Ποίηση: Ναπολέων Λαπαθιώτης | Μουσική: Νίκος Ξυδάκης

Καημός αλήθεια να περνώ
του έρωτα πάλι το στενό
ώσπου να πέσει η σκοτεινιά
μια μέρα του θανάτου

Στενό βαθύ και θλιβερό
που θα θυμάμαι για καιρό
τι μου στοιχίζει στην καρδιά
το ξαναπέρασμα του

Ας είν’ ωστόσο, τί ωφελεί
γυρεύω πάντα το φιλί
στερνό φιλί, πρώτο φιλί
και με λαχτάρα πόση

Γυρεύω πάντα το φιλί
αχ, καρδιά μου
που μου το ‘τάξανε πολλοί
κι όμως δεν μπόρεσε κανείς
ποτέ να μου το δώσει

Ίσως μια μέρα όταν χαθώ
γυρνώντας πάλι στο βυθό
και με τη νύχτα μυστικά
γίνουμε πάλι ταίρι

Αυτό το ανεύρετο φιλί
που το λαχτάρησα πολύ
σαν μια παλιά της οφειλή
να μου το ξαναφέρει

Δήμητρα Γαλάνη | Νερό

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης | Μουσική: Ευστάθιος Δράκος

Το γλυφό νερό θα πίνω
τ’ αλμυρό του κόσμου το νερό
ώσπου πια κι εγώ νερό να γίνω
και σαν βροχή νά ‘ρθω
πάνω στις στέγες των πολλών

Τα λόγια που μού’ πες
τα πήρε ο χρόνος
και γίναν νερό
Κι εγώ που διψούσα
για λίγο από εσένα
ακόμα διψώ.

Κι όπως θα κυλώ νερό απ’ τις στέγες
και θα περνώ νερό
μέσα απ’ τα λούκια των σπιτιών
Κι όπως θα κυλώ στους δρόμους
και θα περνώ νερό
Κι όπως θα γεννώ ποτάμια
για τον ωκεανό
έτσι κυλάει το σ’ αγαπώ

Μελίνα Μερκούρη | Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι

Στίχοι: Μιχάλης Κακογιάννης | Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι
κάποτε μου ‘δινες μόνο τη χαρά
Μα τώρα πνίγεις τη χαρά στο δάκρυ
δε βρίσκω άκρη, δε βρίσκω γιατρειά

Φωτιές ανάβουνε μες στα δυο του μάτια
τ’ αστέρια πέφτουνε όταν με θωρεί
Σβήστε τα φώτα, σβήστε το φεγγάρι
σαν θα με πάρει τον πόνο μου μη δει

Νένα Βενετσάνου | Σάρα

Στίχοι: Νίνα Ναχμία | Μουσική: Νένα Βενετσάνου

Ήρθα
είπα να’ ρθω, μα πώς να’ ρθω;
θα’ ναι η ψυχή μου πίσω
δεν έχω μέρος να σταθώ και να ξαναγυρίσω

Ξένη
ξένη μου λένε ειμ’ εδώ
ξένη κι εκεί θα πούνε
τις δυο πατρίδες μου αγαπώ μ’ αυτές δε με χωρούνε

Πάνω στο όρος Ελαιών
ο νους φλογίτσα των κεριών
σε περιπλάνηση κι οδύνη
Να φέρνει σάρκα και οστά
και στην οθόνη σας μπροστά
αναπαράσταση να δίνει

Τρέχουν
τρέχουν τα δάκρυα σα βροχή
χρόνια που νιώθω μόνη
άλλη πατρίδα στην ψυχή κι άλλη να με πληγώνει

Άκου
νάτην, ξυπνά η Ιεριχώ
απ’ τους αιώνες ψάλλει
την άκουσα και ξεψυχώ, θέλω ν’ ακούσω πάλι…

Χαΐνηδες | Ο ξένος

Στίχοι & μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης | Ερμηνεία: Μαρία Κώτη

Μια φυλακή ο κόσμος γύρω
τη σιδερόπορτα ν’ ανοίξεις μια στιγμή
και θα σε χρίσουν οι στεναγμοί
λάδι και μύρο

Η μοναξιά βαριά, μολύβι
φέρε στο τάσι τ’ ασημένιο το νερό
ξόρκι να κάμω για τον καιρό
να μη σε θλίβει

Ξένος κι εσύ, όπως κι οι άλλοι
κι όμως πατρίδα σου των ξένων οι καρδιές
λες μεγαλώσανε οι βραδιές
χειμώνας πάλι

Φύλλα ωχρά, χωριά θλιμμένα
δρόμοι βρεγμένοι, πολιτείες λαμπερές
περνούν μπροστά σου πολλές φορές
χωρίς εσένα

Η χαραυγή πέφτει σαν δάκρυ
και σαν κορίτσι πού ‘χει ξέπλεκα μαλλιά
κι εσύ παλεύεις με τα παλιά
να βρεις μιαν άκρη

Το πέλαγο τη μάνιτα του
καμιά φορά την παίρνει πίσω κι ηρεμεί
κι εσέ σού μοιάζει τούτη η στιγμή
σαν του θανάτου

Τρέχεις να μπεις στ’ ανθρωπομάνι
να ξεχαστείς μέσα στου κόσμου τη βουή
αφού βαθιά σου και οι Θεοί
έχουν πεθάνει

Δάκρυ θολό σαν πρωτοβρόχι
προχθές σε ρώτησαν στο δρόμο δυο παιδιά
αγάπη αν είχες μες στην καρδιά
και είπες όχι

Χάρις Αλεξίου | Το παπάκι

Στίχοι & μουσική: Νικόλας Άσιμος

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Κι ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ’ αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς
και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα ‘χω πια
όταν θα ‘χω πια χαθεί
Κι ή θα μ’ έχουν θάψει ή θα έχω μα
ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
κι ας συνήθισες
κι ας συνήθισες κι εσύ

Σελίδα 1 από 20«...21... »
/* Blog read more button text */