Μουσική

Τα τραγούδια που μείναν

Χαΐνηδες | Ο ξένος

Στίχοι & μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης | Ερμηνεία: Μαρία Κώτη

Μια φυλακή ο κόσμος γύρω
τη σιδερόπορτα ν’ ανοίξεις μια στιγμή
και θα σε χρίσουν οι στεναγμοί
λάδι και μύρο

Η μοναξιά βαριά, μολύβι
φέρε στο τάσι τ’ ασημένιο το νερό
ξόρκι να κάμω για τον καιρό
να μη σε θλίβει

Ξένος κι εσύ, όπως κι οι άλλοι
κι όμως πατρίδα σου των ξένων οι καρδιές
λες μεγαλώσανε οι βραδιές
χειμώνας πάλι

Φύλλα ωχρά, χωριά θλιμμένα
δρόμοι βρεγμένοι, πολιτείες λαμπερές
περνούν μπροστά σου πολλές φορές
χωρίς εσένα

Η χαραυγή πέφτει σαν δάκρυ
και σαν κορίτσι πού ‘χει ξέπλεκα μαλλιά
κι εσύ παλεύεις με τα παλιά
να βρεις μιαν άκρη

Το πέλαγο τη μάνιτα του
καμιά φορά την παίρνει πίσω κι ηρεμεί
κι εσέ σού μοιάζει τούτη η στιγμή
σαν του θανάτου

Τρέχεις να μπεις στ’ ανθρωπομάνι
να ξεχαστείς μέσα στου κόσμου τη βουή
αφού βαθιά σου και οι Θεοί
έχουν πεθάνει

Δάκρυ θολό σαν πρωτοβρόχι
προχθές σε ρώτησαν στο δρόμο δυο παιδιά
αγάπη αν είχες μες στην καρδιά
και είπες όχι

Χάρις Αλεξίου | Το παπάκι

Στίχοι & μουσική: Νικόλας Άσιμος

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Κι ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ’ αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς
και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα ‘χω πια
όταν θα ‘χω πια χαθεί
Κι ή θα μ’ έχουν θάψει ή θα έχω μα
ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
κι ας συνήθισες
κι ας συνήθισες κι εσύ

Γιώργος Νταλάρας | Θ’αλλάξουνε τα πράγματα

Στίχοι: Ελένη Γιαννατσούλια | Μουσική: Ανδρέας Κατσιγιάννης

Βαρέθηκα λοιπόν, το ίδιο σκηνικό
Παιχνίδια πειραγμένα στις οθόνες
Ασπρόμαυρο παρόν, το μέλλον δανεικό
Ζωή μου στριμωγμένη σε χειμώνες

Βαρέθηκες κι εσύ, αυτή τη φυλακή
Σε βλέπω να πονάς και υποφέρω
Χειρότερα δε γίνεται το ξέρω
Θ’ αλλάξουνε για μας τα πράγματα

Τι θέλει ο άνθρωπος και δεν το καταφέρνει
Η νύχτα μιλημένη με τα θαύματα
Με μια σχεδία σ’ άλλο κόσμο θα μας παίρνει
Θ’ αλλάξουνε για μας τα πράγματα

Θα σκάνε χρώματα σε δρόμους και σε τρένα
Θα τρέχουμε μαζί και τα χαράματα
Σ’ αυτή την έγχρωμη βροχή θα γίνουμε ένα
Θ’ αλλάξουνε για μας τα πράγματα

Χανόμαστε ξανά στο ίδιο πουθενά
Δεμένοι στο μικρό μας το μπαλκόνι
Δεν ξέρω πώς να ζω, μονάχα επιζώ
Και η χαρά λυπάται που τελειώνει

Τρελάθηκες κι εσύ, μ’ αυτή τη λογική
Δεν κάναμε πολλά μα άκου κάτι
Στους δυο μας περισσεύει η αγάπη
Θ’ αλλάξουνε για μας τα πράγματα

Σταύρος Ξαρχάκος | Το δηλητήριο που πίνεις

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου | Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδηςplay

Πάνω στην κόκκινη κουβέρτα
ρίχνεις πασιέντζες μοναχή
και ξαναρχίζεις την κουβέντα
με τη χαμένη σου ψυχή

Κι ένας ρεμπέτης στρατηλάτης
λεν τα χαρτιά σου πως θαρθεί
σα νικημένος τρομοκράτης
μπροστά σου να προσευχηθεί

Το δηλητήριο που πίνεις
είναι για σένα γιατρικό
κι όπως τη χρήση ασπιρίνης
το ‘χει η καρδιά σου εφεδρικό

Το φόρεμά σου στην κρεμάστρα
μυρίζει πεύκο κι εξοχές
κι όλο ξηλώνει χάντρα χάντρα
σε κάθε στάλα απ’ τις βροχές

Κι ούτε σου βγαίνουν οι πασιέντζες
κι ούτε κανείς τηλεφωνεί
και μόνο μέσα απ’ τα τραγούδια
ακούς ερωτική φωνή

Μαρία Φαραντούρη | La noche

Ποίηση: Federico Garcia Lorca | Απόδοση: Σωτήρης Τριβιζάς | Μουσική: Δημήτρης Μαραμής  | play

Η νύχτα δίψασε για ίσκιους
για χείλη δίψασε η πηγή
Στενάζει ο άνεμος στα φύλλα
κι είναι η σελήνη μοναχή

Μα εγώ διψώ για ένα τραγούδι
να φτάνει ως τους ουρανούς
Δίχως φεγγάρια δίχως κρίνους
και δίχως έρωτες νεκρούς

Ένα τραγούδι όλο γαλήνη
ένα τραγούδι φωτεινό
Παρθένο από την αγωνία
κι από τη θλίψη ορφανό

Μιχάλης Χατζηγιάννης & Λίνα Νικολακοπούλου | Κράτα με εδώ

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου | Μουσική: Μιχάλης Χατζηγιάννης | play

Το κύμα αυτό το θαλασσί στο χαρίζω
στο δάχτυλα σου άμμος χρυσή και γυρίζω
Αέρας καλοκαιρινός στα μαλλιά σου
από ένα βλέμμα σου περνά στην αγκαλιά σου

Κράτα με εδώ κι άσε να δω
πως ανάβουνε στα χέρια μου τα αστέρια σου ένα ένα
Κράτα με εδώ, δως μου να δω
Πως θυμίζουνε παράδεισο δυο σώματα ενωμένα

Όποια κι αν παίζει μουσική σε θυμάμαι
μου λείπεις κι όταν είσαι εκεί που κοιμάμαι
Σκοπό δεν έχω άλλο σκοπό να σφυρίξω
γύρω απ’ την γη σου το φεγγάρι μου γυρίζω

Μαρία Φαραντούρη | Ο ξένος

Στίχοι: Βασιλική Νευροκοπλή | Μουσική: Κυριάκος Καλαϊτζίδης | play

The_musical_voyages_of_Marco_Polo

Ξένος ήρθα στη ζωή ένα πρωί
Τόσο πείνασα, τόσο δίψασα που έμεινα παιδί

Μια θάλασσα πλατειά, κόσμος προσπερνά, τρέμω μη πνιγώ
Μιαν αγκαλιά Θεέ, άνοιξε να μπω
Τόσο πείνασα, τόσο δίψασα που έμεινα μικρό

Ξένος φεύγω απ’ τη ζωή, στην πρώτη μου γη
Τη χαρά να βρω και το φως να δω, χάδι και στοργή

Στην έρημη καρδιά, όαση καμιά
Ψάχνω για νερό, μια σου ματιά Θεέ, για να δροσιστώ
Τόσο πείνασα, τόσο δίψασα που έμεινα μικρό

Κώστας Μακεδόνας | Κάτι Παρασκευές

Στίχοι & μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | play

Kostas_Makedonas

Στη μοναξιά των καφενείων κάτι Παρασκευές
τα φιλαράκια μου τα μείον εξαργυρώνουν τις σιωπές
Φίλτρα γεμάτα τα τασάκια, σύστημα λότο και προπό
δεν πάνε κάτω τα φαρμάκια στης αγωνίας το ρεπό

Σεισμός και καταποντισμός κι εφτά μ’ εννιά ο πόλεμος
κι αυτή η ζωή, τι σήμαινε, να μένει στο περίμενε
Σεισμός και καταποντισμός κι εφτά μ’ εννιά ο πόλεμος
μέρα τη νύχτα κάνουμε, νεκροί προτού πεθάνουμε

Στη μοναξιά των καφενείων κάτι Παρασκευές
στη δόξα των Πανιωνίων ο θολωμένος νεσκαφές
Στο βάθος η φωνή του Μέγκα, κι αλίμονό μου, σ’ αγαπώ
όλοι μου λένε «σήκω φεύγα», μα εγώ έχω κι άλλα να σου πω

Σεισμός και καταποντισμός κι εφτά μ’ εννιά ο πόλεμος
κι αυτή η ζωή, τι σήμαινε, να μένει στο περίμενε
Σεισμός και καταποντισμός κι εφτά μ’ εννιά ο πόλεμος
μέρα τη νύχτα κάνουμε, νεκροί προτού πεθάνουμε

Jeff Buckley | I know it’s over

Στίχοι, μουσική: The Smiths | play

Jeff_Buckley

Oh mother, I can feel the soil falling over my head
And as I climb into an empty bed – oh well, enough said
I know it’s over, still I cling, I don’t know where else I can go
Over and over…

Oh mother, I can feel the soil falling over my head
See the sea wants to take me, the knife wants to slit me
Do you think you can help me?

Sad-veiled bride please be happy
handsome groom give her room
Loud, loutish lover treat her kindly
though she needs you more than she loves you

I know it’s over – still I cling
I don’t know where else I can go
Over and over…

I know it’s over, it never really began
but in my heart it was so real
And you even spoke to me and said

If you’re so funny, why are you on your own tonight?
And if you’re so clever, why are you on your own tonight?
And if you’re so very entertaining, why are you on your own tonight?
And if you’re so very good looking, why do you sleep alone tonight?

I know

Because tonight is just like any other night
that’s why you’re on your own tonight
With your triumphs and your charms
while they’re in each other’s arms

It’s so easy to laugh, it’s so easy to hate
it takes strength to be gentle and kind – over and over…
It’s so easy to laugh, it’s so easy to hate
it takes guts to be gentle and kind
Over and over…

Love is natural and real
but not for you my love
not tonight my love
Love is natural and real
but not for such as you and I
my love

Oh mother, I can feel the soil falling over my head…

Βιολέτα ‘Ικαρη | Η γη της επαγγελίας

Στίχοι: Βιολέτα ‘Ικαρη & Δώρα Πολιτοπούλου | Μουσική: Βιολέτα ‘Ικαρη | play

Violeta-Ikari

Καπνοί, θολά τοπία
εκούσια συνουσία, εγώ και η βροχή
Πες μου που να χωρέσω
και πως να συγχωρέσω του πόθου την οργή

Συνάντησα τις μοίρες
μα μου ‘πανε κι εκείνες πως δεν είχανε δει
Όλα τα καμωμένα
τα ηλιοζωγραφισμένα να σφάζει μια αστραπή

Και στροβιλίζομαι στα σύννεφα
χορεύοντας χαϊδεύω την βροχή
Επαγγελίες ακούω σε ποιήματα
μα εσύ ανήκεις σε μια ξένη γη

Κρυφά μύθους κεντάω
σ’ όνειρα σεργιανάω και κάνω προσευχή
Τους όρκους μην πατήσεις
και μη με μηδενίσεις στην άλλη μας ζωή

Και στροβιλίζομαι στα σύννεφα
χορεύοντας χαϊδεύω την βροχή
Επαγγελίες ακούω σε ποιήματα
μα εσύ ανήκεις σε μια ξένη γη

Σελίδα 1 από 19«...21... »
/* Blog read more button text */