Μουσική

Τα τραγούδια που μείναν

Μαρία Φαραντούρη | La noche

Ποίηση: Federico Garcia Lorca | Απόδοση: Σωτήρης Τριβιζάς | Μουσική: Δημήτρης Μαραμής  | play

Η νύχτα δίψασε για ίσκιους
για χείλη δίψασε η πηγή
Στενάζει ο άνεμος στα φύλλα
κι είναι η σελήνη μοναχή

Μα εγώ διψώ για ένα τραγούδι
να φτάνει ως τους ουρανούς
Δίχως φεγγάρια δίχως κρίνους
και δίχως έρωτες νεκρούς

Ένα τραγούδι όλο γαλήνη
ένα τραγούδι φωτεινό
Παρθένο από την αγωνία
κι από τη θλίψη ορφανό

Μιχάλης Χατζηγιάννης & Λίνα Νικολακοπούλου | Κράτα με εδώ

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου | Μουσική: Μιχάλης Χατζηγιάννης | play

Το κύμα αυτό το θαλασσί στο χαρίζω
στο δάχτυλα σου άμμος χρυσή και γυρίζω
Αέρας καλοκαιρινός στα μαλλιά σου
από ένα βλέμμα σου περνά στην αγκαλιά σου

Κράτα με εδώ κι άσε να δω
πως ανάβουνε στα χέρια μου τα αστέρια σου ένα ένα
Κράτα με εδώ, δως μου να δω
Πως θυμίζουνε παράδεισο δυο σώματα ενωμένα

Όποια κι αν παίζει μουσική σε θυμάμαι
μου λείπεις κι όταν είσαι εκεί που κοιμάμαι
Σκοπό δεν έχω άλλο σκοπό να σφυρίξω
γύρω απ’ την γη σου το φεγγάρι μου γυρίζω

Μαρία Φαραντούρη | Ο ξένος

Στίχοι: Βασιλική Νευροκοπλή | Μουσική: Κυριάκος Καλαϊτζίδης | play

The_musical_voyages_of_Marco_Polo

Ξένος ήρθα στη ζωή ένα πρωί
Τόσο πείνασα, τόσο δίψασα που έμεινα παιδί

Μια θάλασσα πλατειά, κόσμος προσπερνά, τρέμω μη πνιγώ
Μιαν αγκαλιά Θεέ, άνοιξε να μπω
Τόσο πείνασα, τόσο δίψασα που έμεινα μικρό

Ξένος φεύγω απ’ τη ζωή, στην πρώτη μου γη
Τη χαρά να βρω και το φως να δω, χάδι και στοργή

Στην έρημη καρδιά, όαση καμιά
Ψάχνω για νερό, μια σου ματιά Θεέ, για να δροσιστώ
Τόσο πείνασα, τόσο δίψασα που έμεινα μικρό

Κώστας Μακεδόνας | Κάτι Παρασκευές

Στίχοι & μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης | play

Kostas_Makedonas

Στη μοναξιά των καφενείων κάτι Παρασκευές
τα φιλαράκια μου τα μείον εξαργυρώνουν τις σιωπές
Φίλτρα γεμάτα τα τασάκια, σύστημα λότο και προπό
δεν πάνε κάτω τα φαρμάκια στης αγωνίας το ρεπό

Σεισμός και καταποντισμός κι εφτά μ’ εννιά ο πόλεμος
κι αυτή η ζωή, τι σήμαινε, να μένει στο περίμενε
Σεισμός και καταποντισμός κι εφτά μ’ εννιά ο πόλεμος
μέρα τη νύχτα κάνουμε, νεκροί προτού πεθάνουμε

Στη μοναξιά των καφενείων κάτι Παρασκευές
στη δόξα των Πανιωνίων ο θολωμένος νεσκαφές
Στο βάθος η φωνή του Μέγκα, κι αλίμονό μου, σ’ αγαπώ
όλοι μου λένε «σήκω φεύγα», μα εγώ έχω κι άλλα να σου πω

Σεισμός και καταποντισμός κι εφτά μ’ εννιά ο πόλεμος
κι αυτή η ζωή, τι σήμαινε, να μένει στο περίμενε
Σεισμός και καταποντισμός κι εφτά μ’ εννιά ο πόλεμος
μέρα τη νύχτα κάνουμε, νεκροί προτού πεθάνουμε

Jeff Buckley | I know it’s over

Στίχοι, μουσική: The Smiths | play

Jeff_Buckley

Oh mother, I can feel the soil falling over my head
And as I climb into an empty bed – oh well, enough said
I know it’s over, still I cling, I don’t know where else I can go
Over and over…

Oh mother, I can feel the soil falling over my head
See the sea wants to take me, the knife wants to slit me
Do you think you can help me?

Sad-veiled bride please be happy
handsome groom give her room
Loud, loutish lover treat her kindly
though she needs you more than she loves you

I know it’s over – still I cling
I don’t know where else I can go
Over and over…

I know it’s over, it never really began
but in my heart it was so real
And you even spoke to me and said

If you’re so funny, why are you on your own tonight?
And if you’re so clever, why are you on your own tonight?
And if you’re so very entertaining, why are you on your own tonight?
And if you’re so very good looking, why do you sleep alone tonight?

I know

Because tonight is just like any other night
that’s why you’re on your own tonight
With your triumphs and your charms
while they’re in each other’s arms

It’s so easy to laugh, it’s so easy to hate
it takes strength to be gentle and kind – over and over…
It’s so easy to laugh, it’s so easy to hate
it takes guts to be gentle and kind
Over and over…

Love is natural and real
but not for you my love
not tonight my love
Love is natural and real
but not for such as you and I
my love

Oh mother, I can feel the soil falling over my head…

Βιολέτα ‘Ικαρη | Η γη της επαγγελίας

Στίχοι: Βιολέτα ‘Ικαρη & Δώρα Πολιτοπούλου | Μουσική: Βιολέτα ‘Ικαρη | play

Violeta-Ikari

Καπνοί, θολά τοπία
εκούσια συνουσία, εγώ και η βροχή
Πες μου που να χωρέσω
και πως να συγχωρέσω του πόθου την οργή

Συνάντησα τις μοίρες
μα μου ‘πανε κι εκείνες πως δεν είχανε δει
Όλα τα καμωμένα
τα ηλιοζωγραφισμένα να σφάζει μια αστραπή

Και στροβιλίζομαι στα σύννεφα
χορεύοντας χαϊδεύω την βροχή
Επαγγελίες ακούω σε ποιήματα
μα εσύ ανήκεις σε μια ξένη γη

Κρυφά μύθους κεντάω
σ’ όνειρα σεργιανάω και κάνω προσευχή
Τους όρκους μην πατήσεις
και μη με μηδενίσεις στην άλλη μας ζωή

Και στροβιλίζομαι στα σύννεφα
χορεύοντας χαϊδεύω την βροχή
Επαγγελίες ακούω σε ποιήματα
μα εσύ ανήκεις σε μια ξένη γη

Έλλη Πασπαλά | Μετανάστης στη γη

Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος | Μουσική: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος | play

Metanastis

Άννα του Μετρό κάνεις τον πόνο δουλειά
κρατάς στην αγκαλιά δυο χρονών μωρό
Στέκεσαι πάντα βουβή, γκρίζα σκιά στα σκαλιά
πλάι σου κοιμούνται σκυλιά

Άνθρωποι βιαστικοί ρίχνουν μια χούφτα ψιλά
κι ύστερα προσπερνούν, δεν ρίχνουνε ματιά
Ούτε γυρνούν να σε δουν, το βλέμμα να μη μπλεχτεί
κι όμως μια σκέψη πνιχτή τους λέει

Μην το ξεχνάς, είσαι από μας
το ίδιο άστρο μας οδηγεί
Μην το ξεχνάς, ζεις σαν εμάς
με την ίδια πληγή

Μη μας ξεχνάς, είσαι από μας
το ίδιο άστρο μας οδηγεί
Μη μας ξεχνάς, ζεις σαν εμάς
μετανάστης στη γη

Σταμάτης Κραουνάκης | Για σένα

Στίχοι & Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης  | play

Stamatis_Kraounakis

Μοναδική πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια
είχαμε μια μπιγκόνια στην σκάλα αριστερά
Βγαίνει χωρίς πυξίδα ο έρωτας για ψώνια
ψωμί κι εφημερίδα, τα ρέστα στη χαρά

Γύρισα από ένα μέτωπο
που όσοι σκοτώνουνε φτιάχνουν τον χάρτη
Αίσθημα βαρύ αντιμέτωπο
με όσα πληγώνουνε καρδιά και μάτι

Γύρισα κι έχω ένα αδιάφορο
φιλί παράφορο, Αύγουστο μήνα
Το ‘σωσα κι εκεί κρατήθηκα
κι έτσι αναστήθηκα, γεια σου Αθήνα

Κρίμα τόσος θυμός, διαγράφουμε φίλους
σέλφι με σκύλους, πολύς καπνός
Φεύγει, γλυστράει ο καιρός
κράτα με τώρα, πέρασε η ώρα, στάχτη ο καημός

Μοναδική πατρίδα ένα παλιό παιχνίδι
εσύ κι εγώ ταξίδι στα ήσυχα νερά
Να βρει κι η καταιγίδα εμένα για αντικλείδι
στο σπίτι που ποθούσες να ζήσεις μια φορά

Γύρισα κι έχω ένα αδιάφορο
φιλί παράφορο για μια Δευτέρα
Το ‘σωζα κι εκεί κρατήθηκα
κι έτσι γεννήθηκα σαν καλησπέρα

Άλκηστις Πρωτοψάλτη | Αυτό το φως δεν λιγοστεύει

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς | Μουσική: Νίκος Αντύπας | play

Greece_of_my_heart

Αυτό το φως δεν λιγοστεύει απ’ του Ομήρου τον καιρό
και σαν αρχάγγελος χορεύει πάνω στο κύμα το σγουρό

Κάθε νησάκι και κολόνα, κάθε βουνό και προσευχή
κι ο ουρανός ένα ποτάμι και μια πονετική βροχή

Όλα μικρά κι αγαπημένα, μέσα στη χούφτα σου χωρούν
την ομορφιά δοξολογούνε και την ασχήμια συγχωρούν

Κάθε νησάκι και κολόνα, κάθε βουνό και προσευχή
κι ο ουρανός ένα ποτάμι και μια πονετική βροχή

Πάνω στο αίμα των αθώων και στου φονιά την ενοχή…

Ρίτα Αντωνοπούλου | Πάντα θα κλαις τις Κυριακές

Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου | Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος | play

Rita-Mikroutsikos

Πάντα θα κλαις τις Κυριακές
που όλες οι σιωπές δε σε χωράνε
Πάντα οι ίδιες αντοχές
θα φτάνουν ως την άκρη και θα σπάνε

Πάντα θα χάνεις συλλαβές
τα λόγια σου ένας παλιός καθρέφτης
Θα σε ζαλίζουν οι φωνές
δυο βήματα θα κάνεις και θα πέφτεις

Κι αν σκοτείνιασες
κι άμα νομίζεις όλα πια τα έχεις χάσει
Έλα, εγώ είμαι εδώ
σ’ το ορκίζομαι κι αυτό πως θα περάσει

Πάλι το βράδυ δε θα βγει
τα πόδια σου ξανά δε σε κρατάνε
Πάλι στην ίδια φυλακή
τα μάτια σου τους τοίχους να μετράνε

Κι αν σκοτείνιασες
κι άμα νομίζεις όλα πια τα έχεις χάσει
Έλα, εγώ είμαι εδώ
σ’ το ορκίζομαι κι αυτό πως θα περάσει

Σελίδα 1 από 18«...21... »