Εδώ καθίσαμε και σήμερα εγώ και τα τραγούδια συντροφιά αυτή τη μέρα που κάποιος γιορτάζει κι είμαι εγώ. Φέρανε όπως πάντα τα δώρα τους, τις φωνές που σημαίνουν ισόβια τόσα πολλά, τα λόγια που μοιάζουν με αυτά που μου λείπουν και τις μελωδίες που σιγοντάρουν έναν ακόμη Νοέμβρη γνωρίζοντας όσα πρέπει. Κυριακή των αρχαγγέλων και των αγγέλων που συναντιούνται πάντα μέσα στο σύμπαν της μουσικής δίχως σώμα, μονάχα με ψυχή.

Τραγούδια της πόλης στο ξεκίνημα αυτού του Νοέμβρη και στο αποψινό Snapshot. Σε ένα Λονδίνο που ξέρει όσο λίγες πόλεις του κόσμου πως να ενώνει μοναξιές και να σβήνει αποστάσεις. Όπως ξέρει και η μουσική και για μία ακόμη φορά απόψε θα αποκαλύψει τις σκέψεις μας.

Τελευταία Δευτέρα αυτού του Οκτώβρη με τα τραγούδια του αποψινού Snapshot να ψάχνουν ζεστασιά μέσα στα τραγούδια. Με τις φωνές που είναι εδώ κοντά σε όλα τα ταξίδια, της νύχτας και της μέρας, των άστρων και της λασπουριάς. Με τις υπεράνθρωπες μας δυνάμεις για μια ακόμα βραδιά που εξηγούνται με αυτό που ζει στην καρδιά για τον άνθρωπο και τη μουσική.

Τώρα που οι μέρες θα νυχτώνουν όλο και πιο νωρίς θα φροντίσει όπως πάντα η μουσική να μη μας λείψει το φως. Αυτό που αποζητούμε παρέα το απόγευμα κάθε Κυριακής, ανάμεσα στους καιρούς, μέσα στην κάθε εποχή έτσι όπως κυλάει και φέρνει τα δικά της. Και είναι ακριβώς αυτές οι ιστορίες που δεν λέμε οι πιο ουσιαστικές, που με τον μαγικό τους τρόπο αφήνουν την σκιά τους μέσα στα τραγούδια και σε όσα μοιραζόμαστε. Τελευταία αυτού του Οκτώβρη λοιπόν, με ανανεωμένη ώρα και ένα ρολόι σταματημένο αιωνιώς στο χρόνο της αγάπης.

Κυριακή απόγευμα με τα τραγούδια έτοιμα να φτιάξουν το ταξίδι τους στο σημερινό Ζήτω Το Ελληνικό Τραγούδι. Με φωνές που ο χρόνος αφήνει ακέραιες μέσα στα βινύλια και τις καρδιές. Λίγο πριν μικρύνει ο χρόνος και στα παράθυρα αρχίσουν να βραδιάζουν οι μέρες πιο νωρίς, με το φως αγαπημένων δημιουργών πέρα από χρόνο κι εποχή, για ακόμη μια φορά.